Wat is jouw mening?


Hier vinden jullie mijn mening, maar ik ben ook benieuwd naar die van jullie. Dus laat gerust een reactie achter!

discussie


Je zal toch maar een leerkracht zijn…..

Dit is volgens mij echt een beroep met een roeping, een keuze, waar je met hart en ziel achter moet staan. Want wie gaat er nou vrijwillig voor een klas staan, nadat er eerst een hele studie gevolgd is en het ook nog eens een baan met een veel te hoge werkdruk, die naar verhouding slecht betaald  is?

Waar je te maken krijgt met ouders die je bijna allemaal op de vingers kijken en het dan soms beter denken te weten dan jij. Waarvan sommige ook nog eens denken dat ze een hoogbegaafd kind hebben, maar dat jij als leerkracht de enige bent die dit niet ziet of niet wil zien? Of nog erger, die denken het kind af te leveren en zich verder nergens voor interesseren, het verder geen barst boeit wat er wel of niet gaande is. Of die ouders die denken dat de leerkracht even verteld moet worden hoe ze hun kind moeten benaderen/behandelen, omdat ze bang zijn dat de leerkracht dit niet zelf kan inschatten? 

Ouders die soms denken dat het opvoeden bij de leerkracht (school) ligt en niet bij hun zelf, totdat de leerkracht iets zegt of doet wat ze niet aan staat, dan staan ze. in het gunstige geval,  te blazen als een kat die denkt persoonlijk aan gevallen te worden. Of nog erger, dienen meteen een klacht tegen de leerkracht in of branden deze af op het schoolplein. die ouders zijn er echt, zijn er altijd al geweest, maar nu komen ze vaker voor dan vroeger.  Ouders die overtuigd zijn dat hun kind nooit iets doet of zal doen wat onacceptabel is en wanneer het kind daarop “aangepakt” is door de leerkracht, op hoge poten verhaal komen halen, liefst waar het kind bij is? Ouders die te pas en te onpas, de leerkracht willen spreken wanneer het hun uitkomt, of de school nu moet beginnen of dat de leerkracht naar huis moet omdat daar ook nog taken wachten. Die ouders, die kennen we allemaal en natuurlijk zijn er heel veel ouders die anders zijn. Ouders die wel begrip hebben en weten dat de kinderen (hun kind) wel eens flink lastig kunnen zijn, ouders die op school mee helpen wanneer dat kan, vaak naast een drukke baan. Ouders die begrijpen dat een leerkracht ook een mens is. Die ouders zijn er gelukkig ook, laten we dat vooral niet vergeten.

En dan heb ik het nog niet eens over alle documentatie/administratie welke de leerkracht bij moet houden, rapporten, plannen etc.  Wanneer ze dit niet doen, dan kunnen ze zelfs problemen krijgen met de school inspectie. Tussen de 20 en 30 kinderen leren wat er geleerd moet worden, ieder kind met zijn eigen willetje, problemen, wel of niet afwijkend gedrag. Ieder kind dat zijn aandacht nodig heeft, dat ene kind (of als je pech hebt meerdere) die de aandacht op een negatieve manier vraagt, of juist dat ene kind wat zich terug trekt en ondergesneeuwd dreigt te raken. kortom al die kinderen met hun eigen behoeftes. waar je als leerkracht oog voor moet hebben. Maar vaak ook dagelijks moet documenteren.

Daarbij moeten ze niet alleen leren, maar ook nog leuke dingen doen, die vaak veroorzaken dat ze plezier hebben, maar ook druk kunnen worden. Onderling ruzie kunnen krijgen, die jij weer mag oplossen, of niet willen luisteren tot zelfs brutaal zijn, los het maar op als leerkracht, met in je achterhoofd die ene ouder die altijd moeilijk doet wanneer er iets thuis is verteld door haar “heilige boontje”.  Je, na zo een intensieve dag, thuis komt en geen pap meer kan zeggen, met de wetenschap dat de volgende dag van je wordt verwacht dat je weer vrolijk en monter voor de klas staat. Gemotiveerd bent tot op het bot en je aandacht geen minuut laat verslappen.

Wanneer er een virus rond gaat, dan zijn er altijd wel een paar kinderen in je klas die het hebben en het graag doorgeven aan jou, waardoor je voor de zoveelste keer minimaal verkouden bent of moe bent,  ofeen fikse hoofdpijn hebt. Maar zolang het ook nog maar een beetje gaat, dan ga je toch, anders is je klas de dupe. Regelmatig heb je uitzicht op (groene) snottebellen, vochtige hoest buien, maar je kan er niet aan ontkomen. Als je je al ziek meldt als leerkracht, is er meteen minimaal een hele groep kinderen de dupe. Daarbij valt het ook nog eens behoorlijk op, blijft verder alles liggen, dus dat doe je alleen als het echt niet meer gaat. of als je de hele klas dreigt te besmetten. Wanneer je dan thuis in bed ligt, heb je ook nog een schuldgevoel en ga je waarschijnlijk eerder weer aan de slag dan verstandig voor je is.

Als leerkracht maak je je ook wel eens zorgen over bepaalde kinderen, waarvan je het vermoeden hebt dat deze het absoluut niet fijn hebben, zonder dat je het echt wil, neem je dat toch mee naar huis. Als leerkracht sta je altijd in “the picture” dus een dagje uit je hum, hoe rechtvaardig en begrijpelijk ook, mag je nooit laten merken, als leerkracht moet je jezelf altijd voor de volle 100% geven, wat er ook in je omgaat. Een uurtje eerder stoppen, is al helemaal onmogelijk.

Dan moet je het beroep leerkracht toch wel echt heel leuk vinden, heel veel van je werk houden? Van alle kinderen houden?

Leerkrachten hebben het niet makkelijk, daar ben ik van overtuigd. al  zeggen sommige dat leerkrachten niet moeten zeuren omdat ze vaak vakantie hebben. Ik denk daar anders over, want het beroep is zo intensief dat dit ook wel nodig is. Onze kinderen verdienen een uitgeruste gemotiveerde leerkracht voor de klas. Zij staan de hele dag te werken aan de toekomst en het wel beleven van onze kinderen, onze toekomst dus. Ik zie regelmatig aan het eind van een schoolvakantie, sommige ouders verzuchten dat het gelukkig bijna voorbij is, de rust dan weer zal wederkeren. Die zijn dan blij dat die kinderen weer hele dagen naar school gaan. omdat het dus best intensief is, die kinderen de hele dag om je heen. Beste ouders, een leerkracht heeft dat dus elke dag, maar dan met 20 a 30 kinderen.  Moet dagelijks de kinderen motiveren om les stof tot zich te nemen en dit op een prettige manier doen. Nou ik moet er niet aan denken en met mij denk ik, vele ouders ook niet. Eerlijk is eerlijk.

Daarbij moet een leerkracht in een vakantie vaak nog veel administratie en andere dingen voor de school doen, dus echt volledig vrij? Nee, dat is echt niet zo. Als ze een kantoor baan hadden willen hebben, dan hadden ze wel (of niet) een andere studie gekozen en een andere werkgever gehad. Hoogstwaarschijnlijk met een aanvaardbare werkdruk en veel beter betaald en zelf mogen bepalen wanneer ze een snipperdag willen of op vakantie willen gaan, zich ziek kunnen melden wanneer nodig.

Als leerkracht is het praktisch onmogelijk om een snipperdag te nemen, wat iedere andere werknemer wel kan. Of even een lang weekend weg met familie of vrienden? Geen optie, tenzij het in die dure schoolvakantie valt, maar dan willen de familie of de vrienden niet gaan,  want dat is meteen vele malen duurder dan in een maandje tussendoor. Dus gaan ze liever zonder jou als leerkracht. Wanneer een leerkracht zelf (nog) geen kinderen heeft, dan moet deze altijd een vakantie boeken tijdens de schoolvakantie, wat handen vol meer geld kost dan daarbuiten. Dat is niet zielig, oh nee, maar wel iets waar veel mensen gewoon niet bij stil staan die zeuren over de vakanties van de leerkracht.

Gelukkig zijn er ook veel mensen die dit allemaal wel begrijpen en inzien en respect hebben voor het beroep leerkracht. Die niet alleen maar denken aan hun eigen straatje, wanneer er gestaakt gaat worden door de leerkrachten. Die begrijpen dat die leerkracht ook liever niet staakt, maar inmiddels  geen keuze meer heeft.

Die inzien dat het een mentaal zwaar beroep is, waar je met hart en ziel in moet staan. Waar je een grote verantwoording draagt en waar veel, heel veel van jou als persoon gevraagd en verwacht wordt. 

Een beroep waar de werkdruk te hoog is en de betaling in verhouding te laag.

En nou niet zeuren, dat er meer beroepen zijn waar dingen beter kunnen, mensen het ook zwaar hebben of ook onderbetaald worden. dat is ook zo en daar moet ook wat aan gebeuren. Zit je in zo een beroep, doe dan je eigen ding en heb begrip voor deze beroeps groep, want anders zeg je eigenlijk meer: “Wij hebben het slecht, dus dan zij ook maar” of “Wij mogen of kunnen niet staken dus zij dan ook niet”. Dan ben je heel kortzichtig, zelfzuchtig, denk je alleen in je eigen straatje en besef je absoluut niet dat dit de mensen zijn die “onze” kinderen een warm hart toedragen en ze op een prettige en verantwoorde manier, klaar moeten stomen voor de toekomst. Wij goede leerkrachten juist de motivatie em de stimulans moeten geven dit beroep te willen gaan doen of, nog belangrijker, te  willen blijven doen.

Veel van de bovengenoemde zaken zullen leerkrachten zelf volgens mij niet zo snel vertellen of aanhalen, maar wie om zich heen kijkt, weet dat er veel veranderd is met betrekking tot de ouders en de kinderen. Veel meer verschillende culturen en daardoor ook andere opvattingen en gewoontes. De ouders en de kinderen zijn ook vele malen assertiever/mondiger dan vroeger. Hoeft allemaal niet altijd slecht te zijn, maar ik kan mij zo voorstellen dat dit met name voor leerkrachten soms heel tijdrovend en soms zelfs heel vervelend kan uitpakken.

Ik weet wel zeker dat er leerkrachten zijn, die ondanks de hierboven opgesomde negatieve zaken, ook gelukkig heel veel voldoening en warmte krijgen uit hun beroep. Veel respect van de meeste ouders en liefde van kinderen, dat natuurlijk ook. Gelukkig wel. Dat maakt dat ze door gaan. Maar laten we er met elkaar voor zorgen dat de negatieve zaken draaglijker raken, de motivatie blijft,  door de werkdruk flink te verlagen en ze daarbij beter te belonen.

De meeste ouders willen het beste voor hun kinderen, laten we die leerkrachten dan ook het beste gunnen, zodat zij het beste van zich zelf kunnen geven!

Die ouders die nu klagen dat ze (weer) vrij hebben moeten nemen en een (kwaliteit) dag met hun kinderen hebben moeten door brengen…………lastig en vervelend, maar steun de leerkrachten, want als er straks geen leerkrachten meer te krijgen zijn, kunnen jullie helemaal moeilijk aan het werk!

Ik als oma zeg dan ook met volle overtuiging…………

RESPECT voor de leerkracht!


Hekel aan de herfst……..herfst-1

Als kind had ik al een hekel aan de herfst, een hekel aan de geur, de kaal wordende takken en struiken, het afsterven van planten en bloemen. Het was en is nog steeds voor mij een afscheid nemen, afscheid van een periode waar ik heel veel van hou, de lente en de zomer. Als kind reden we altijd naar de camping op de Veluwe over een weg die omzoomd was met hele hoge bomen, die in de zomer een soort groene tunnel vormden. Ik vond niets zo erg als de camping en de bossen in de periode dat de blaadjes gingen vallen. Ik was altijd bang dat ze dan niet meer terug zouden komen. Het bos mooi van kleur in de herfst, ja dat is vast wel zo, maar de penetrante geur van verrotting maakte dat ik niet genoot daarvan.herfst-11

Als we in de lente weer naar de camping gingen dan zag ik opeens een lichtgroene waas in de bomen tunnel komen en dan werd ik al helemaal blij. De blaadjes kwamen weer terug! Helemaal gerust gesteld was ik, wanneer we weer richting camping reden en de groene bomen tunnel weer intact bleek te zijn. Voor mij was dit het echte begin van de zomer.  Wanneer het een natte zomer was, dus met heel veel regen, dan begon het bos weer te stinken, rook het opeens weer muffig naar de herfst en ik heb mede daarom een zelfs een beetje een hekel aan de bossen. Ondanks dat ik als kind en als volwassene met mijn eigen kinderen,  vele jaren met plezier op deze camping heb gestaan, konden de bossen mij nooit echt bekoren. Ik ben dus meer een echt duinen mens, stapelgek op de duinen en het strand, het hele jaar door. Op die camping sta ik al een tijdje niet meer, wat geweest is, is geweest. Ik had een fijne sta caravan en kamperen was het al lang niet meer, maar toch, camping hoef ik echt nooit meer en al helemaal niet in een bosrijk gebied. Maar het lijkt mij wel  heel fantastisch om een strand huisje te hebben,  Strand is het hele jaar door mooi en stinkt niet muf, niet naar verrotting. Daar bestaat de herfst hooguit uit regen en storm en dat is op een strand ook vaak mooi.herfst-14

Goed, dat is dus mijn verklaring waarom ik niets met bossen en met name met de herfst heb. Helemaal niets, met alle respect voor iedereen die dat wel leuk vindt,  bij mij echt geen herfst stukjes op tafel brrrrrrrrrrr.herfst-13

Gisteren liep ik met mijn kleindochter Lisa hier over de gracht, richting de kapper, want haar pony moest weer even bij gewerkt worden. Er lagen allemaal droge blaadjes op de grond in oranje en bruin getinte kleuren. We banjerden samen door de knisperende blaadjes, die niet aan het rotten waren, omdat de grond droog was en met name doordat de zon er op scheen. Ik bleef staan en vertelde aan Lisa, dat de zomer voorbij was en dat de herfst er nu was en dat daardoor de bomen hun blaadjes lieten vallen. Ik probeerde het simpel voor haar te houden en keek naar haar reactie, hoeveel zou zij hiervan begrijpen met haar ruim 2 en  1/2 jaar? Ze keek mij verbaasd aan en tot mijn grote verbazing, kreeg ze een spontane schater bui, terwijl ze door de droge dorre blaadjes rond sprong. Deze dwarrelden op en ze had de grootste pret. Wat voor een beeld had zij bij de vallende blaadjes? Geen idee! Maar voor het eerst in mijn leven, vond ik stiekem, de herfst even, heel even, grappig en leuk! herfst-3

Ik ben benieuwd of ik nou één van de weinige ben, die zo een hekel aan de herfst heeft!herfst-4

Reactie van Trudy P uit Almere:  Ik haat herfst ‘regen’ vallende bladeren in je tuin en dan vooral glad. Soms vind ik de kleuren wel mooi. En voor de kindjes is het leuk blaadjes eikeltjes en noem maar op te zoeken… maar aan mij niet besteed. De echte winter zoals vroeger daarintegen vind ik prachtig. Zodra het dan begin te sneeuwen pakte ik debora in, en liep dan via het oosterpark naar me ouders soms midden in de nacht. En nu nog als het echt sneeuwd met de kleinkinderen sneeuwengels maken sneeuwpop heerlijk. 🙈

Reactie van Anouk de G uit Almere: Ik vind de herfst juist in het begin mooi, de kleuren van de bladeren, en er doorheen banjeren in het bos als ze gevallen zijn… ik vind het ook heerlijk als je uit je werk komt en het regent heel hard dat je dan snel naar binnen rent, kachel aan, kop thee en een dekentje en het kletteren van de regen tegen de ramen… heerlijk! helaas vind ik wel altijd dat de herfst te lang duurt en ben ik het na 2 weken al zat… 😂


Terror ouderen? Ik ken ze wel en jullie?

Allereerst wie bedoelen we nu met ouderen? Wanneer je een puber bent van rond de 15, vindt je alles boven de 25 al een oudere en dat schuift op naarmate je zelf ouder wordt.ouderen-16

Ik  betrap mij zelf er op dat naarmate ik zelf (gelukkig) ouder word, ik iedereen tussen de 75 en 100 pas een echte oudere vindt, of wel, overigens een nog ergere benaming….. een bejaarde. 

Grappig eigenlijk, want hoe ouder je zelf bent, hoe meer je gaat schuiven met deze  benaming en de beleving hier bij.

Het meest walgelijke vind ik het wanneer mensen spreken over “schattige” omaatjes en opaatjes.  zo walgelijk denigrerend en stom ook nog, want de meeste zijn geen eens oma of opa en schattig al helemaal niet. (Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk)ouderen-20

Persoonlijk vindt ik heel veel ouderen (dus tussen de 75 en 100) helemaal niet aardig, integendeel zelfs. Natuurlijk ken ik wel aardige ouderen, best aardig wat hoor, maar helaas zijn de meeste die ik tegenwoordig tegenkom, vaak onbeleefd, selectief aardig en denken dat de wereld zelfs  alleen om hun draait. Nou hoor ik jullie gewoon denken dat dit met heel veel leeftijden zo is en dat is ook zo. Maar van de ouderen verwacht ik toch ietsje meer (levens) wijsheid en respect, uiteraard voor zichzelf maar zeker ook naar anderen toe.

Begrijp mij goed, ik heb niets tegen assertieve ouderen hoor! Integendeel, maar sommige slaan hier echt in door. Vinger wijzen dan ook nog naar de  onbeleefde “jeugd”, maar zijn zelf soms heel vreselijk!  Zeuren overal over en zien overal alleen het slechtste in. Wie weet, zijn ze altijd al zo geweest en ja dat gaat niet over wanneer je ouder wordt, maar verergert waarschijnlijk zelfs.ouderen-17

Voordringen op de markt, zijn sommige echt een ster in en echt niet per ongeluk, want ze duwen er indien nodig zelfs kinderen voor op zij met een blik van, ik ben aan de beurt en ik heb haast. Wanneer je er dan vriendelijk iets over zegt, krijg je minimaal een dodelijke blik en als je pech hebt een grote mond. Of ze doen net of ze je niet horen. Geloof me, ze zijn echt niet allemaal slecht horend hoor en ook niet allemaal dementerend. Dit zijn gewoon de bitches onder de ouderen, die zich heel graag willen laten gelden.

Laatst liep ik, op een marktdag. in het centrum op het voetgangers gedeelte met mijn schoondochter en mijn ruim 2 jarig kleindochter, op het moment dat we de hoek om willen gaan, wordt de vrolijk huppelende kleine meid bijna aangereden door een man op een scoot mobiel. Het liep nog maar net goed af.  Mijn schoondochter wilde mijn kleindochter zelfs nog sorry laten zeggen tegen de man op de scoot mobiel, wat de kleine beduusd en lief dan ook deed. De man keek het kleine geschrokken meisje echt heel boos aan en schudde vervolgens zeer minachtend en boos kijkend met zijn hoofd. Tja, toen plofte ik uit mijn textiel van woede en riep ik naar hem, dat hij zelf ook beter uit had mogen kijken in plaats van zo hard de bocht om te scheuren en zeker ook fatsoenlijker op zo een klein kind wat ten onrechte sorry zegt, zou moeten reageren. Hij deed net of hij malle Loetje was en reed snel (dus weer met hoge snelheid) door op de drukke straat en ik riep hem boos na, dat hij een ASO is. Liever had ik dit niet gedaan met de kleine er bij, maar ik was zo verontwaardigd. Ik heb zo goed en kwaad aan de kleine geprobeerd uit te leggen dat het gewoon een niet zo een aardige meneer was, dat zij hier niets aan kon doen, maar dat ze zelf daarom ook goed moet uitkijken, omdat sommige mensen dat dus niet doen.  De omgekeerde wereld, maar goed. Later hoorde ik dat deze man bij zijn volle verstand is en altijd door de straten scheurt.ouderen-4

Wij wonen hier in een senioren flat (50+) en hier wonen dus echt behoorlijk wat “ouderen”. Wij behoren (nog wel) zo een beetje tot de “jonkies”. Nou zijn gelukkig de meesten van onze buren, aardige en zeker zeer prettige “ouderen”. Maar boven ons hoofd woont echt een heel naar oud stel. Die proberen ons nu al een paar jaar te terroriseren, met vreselijk stampen en rare brieven. Wij hebben laten weten dat we helemaal klaar met hun getreiter zijn en negeren momenteel (met veel moeite) alles. Dus nu hun treiter acties geen effect meer lijken te hebben op ons, hebben ze hun pijlen op een andere buurvrouw gericht, een buurvrouw boven hun die zij nu betichten van overlast. Op een manier die ik hier niet ga beschrijven, maar waar de hele flat mee bezig is geweest om ze te betrappen en vervolgens de politie zelfs bij geroepen moest worden. Zij  vervolgens, bij het aanspreken op hun rare gedrag, zelf het slachtoffer speelden, alles omdraaiden en vervolgens tegenover de politie de geplaagde buurvrouw de schuld gaven, wat gelukkig niet geloofd werd vanwege bewijzen op film beelden.ouderen-2

Wanneer ik wel eens mijn beklag deed over dit zelfde oude stel dan keken mensen mij wel eens aan met zo een blik van: “Ah, zo een schattig oud stel?”.  Dik in de tachtig zijn ze, zien er onschuldig en aandoenlijk uit voor sommige. Nou geloof me, ver van aandoenlijk of schattig, dit zijn ware en nare teror ouderen. Die er op uit zijn om anderen het leven zuur te maken, dus niets schattigs aan.  Wie weet, zijn het altijd wel nare mensen geweest of zijn ze door allerlei omstandigheden zo geworden, maar wij hebben hier totaal geen zin in en ook helemaal geen respect meer voor. Jammer, want het kan allemaal zo anders, maar wij zijn echt klaar met deze mensen.oudern-8

Nou heb je in alle lagen en leeftijden van de bevolking, mensen die gewoon geen greintje respect voor een ander hebben en zich zelf ten koste van alles en iedereen, op een soort van ego voetstuk plaatsen. Het ligt nooit aan hun zelf, maar altijd aan een ander. Hoe oud dit soort mensen ook zijn, ik heb er een hekel aan. En weiger dit gewoon maar te accepteren, ik zal altijd mijn respect proberen te houden. Maar “schattige en lieve” ouderen, die zich niet weten te gedragen?  En dan bedoel ik mensen met hun volle verstand en niet de dementerende ouderen. Nou dat soort ouderen?

Dat zijn terror ouderen! En die krijgen van mij dus totaal geen respect meer! Respect is in mijn ogen namelijk niet leeftijd gebonden en moet je verdienen.



 

De “Pinokkio’s” in Den Haag.

Ergeren, jullie je ook zo aan de praatjesmakers in Den Haag? Hoe dichter we bij de verkiezingen komen, hoe meer er gezwetst wordt door de politici. Het liefst maken ze elkaar af met woorden, of gebruiken onderwerpen/uitspraken van elkaar waarvan ze weten dat de andere partij daar goed mee scoort. Zo voorspelbaar en goedkoop!

Ze hebben allemaal hun mond vol over wat er anders zou moeten gaan, maar wij als kiezers weten uit ervaring dat dit allemaal praatjes zijn, die ze na de verkiezingen weer heel snel verkwanselen om maar in die zetels te kunnen zitten. Praatjes om ons te “pleasen”, ze verkwanselen soms alles waar ze ooit voor stonden met hun politieke partij. Alles voor de zieltjes.

Ik had hier eerst een stukje staan over mijn persoonlijke mening over een bepaalde uitspraak van een bepaalde partij, maar helaas lokte dit twee hele zielige en asociale reacties uit bij een bepaald persoon. Ronduit kinderachtige en stupide reacties geplaatst onder twee verschillende namen met het zelfde IP adres, hoe dom ben je dan? Daar heb ik geen zin in, dus heb ik het stukje verwijderd. Deze site heeft de bedoeling om prettig te zijn om te bezoeken, voor wie deze wil bezoeken en niet om bepaalde figuren een stem te geven. Figuren die hier niets te zoeken hebben. Als je een reactie wil plaatsen ben je van harte welkom, ook als je het niet met me eens bent, maar als je alleen maar domme dingen wil plaatsen, dan verwijder ik dat gewoon. Dat vuilnis plaats je maar elders, sites genoeg waar je dat kwijt kunt. Beetje jammer dat er zulke zielige personen bestaan die alleen maar kunnen schelden en provoceren. Maar niet hier dus!

Allemaal veel wijsheid toe gewenst bij de stemmingen van 15 maart!



Regenboog en Vlinder kindjes.

beeld moeder en kind

Gisteren trok een bericht op Face Book mijn aandacht. Het schijnt dat het  de dag van de “regenboog en vlinder” baby’s was. Daar mee worden alle baby’s bedoeld die zogezegd “slapend” zijn geboren of door het lichaam zijn “afgestoten” om welke reden dan ook, de zo gewenste baby’tjes die er helaas niet mochten zijn.

Het zette mij even aan het denken, ik heb dit zelf gelukkig niet mee hoeven maken, maar helaas wel in mijn omgeving. Ik weet dat er regelmatig gedacht wordt aan dit kindje,  dit kleine meisje met die mooie naam, die helaas niet de kans heeft gekregen en dat er gedachten zijn, over hoe ze nu zou zijn, zou doen, er uit zou zien. De gedachten die nog steeds leven en zullen blijven leven bij haar ouders. Omdat ze vanzelf sprekend nog steeds bij ze hoort en altijd zal blijven horen. En dat begrijp ik volledig, ze is een deel van dit jonge gezinnetje, ze is en blijft altijd het eerste en oudste kindje voor hun.

Het schijnt dat er toch nog steeds een soort taboe op zit  en soms zelfs te licht over gedacht wordt. Ook de erkenning van het verlies van het kindje is niet altijd goed geregeld  en dat verbaasd mij.

Want op het moment dat je ontdekt dat je zwanger bent, dan ervaar je dat (als het goed is) ook meteen zo. Vanaf dat moment komt het besef dat je een moeder (en vader) gaat worden en ben je het eigenlijk in je hart al meteen. Hoe pril de zwangerschap ook is, in je buik groeit je kindje, een kindje waar je al van houdt voordat je het in je armen hebt genomen. Je hele lijf en ziel staan dan in het teken van dat nog onbekende kindje wat toch wel al zo bekend voelt.

Als de zwangerschap vordert, gaat de omgeving ook steeds meer en meer aandacht schenken aan jou en het kindje wat in je aan het groeien is en wordt het per dag meer en meer een wezenlijk deel van de familie. Er wordt van alles aangeschaft en in gedachte zie je het kindje de piepkleine  kleertjes al dragen, met de rammelaar spelen of in het wiegje liggen. Je snuft aan de Zwitsal flesjes en in gedachten ruik je je baby al.

Of je nou wel of niet de eerste tekenen van leven hebt mogen voelen, het is jouw kindje en voor jou leeft het. Het bestaat al. Je bent al een mamma en pappa in hart en ziel.

Maar dan komt er opeens een moment dat alles anders is, het kindje is het om welke reden dan ook helaas niet gegeven om te leven en je  moet het loslaten. Fysiek loslaten, want in je hart loslaten is iets heel anders. Loslaten voordat het jou, de vader en alle anderen heeft mogen ontmoeten. Voordat het heeft mogen ademen,  de oogjes heeft mogen openen en met de rammelaar heeft kunnen spelen. wiegje

Hoe hard en schrijnend is dat? Een kindje dat geen kans heeft gehad, een kindje waar al zoveel van gehouden werd en zo welkom was? Je bent leeg, in je buik en in je hart, het wiegje blijft leeg en de wereld draait door, gewoon door. Maar jullie wereld staat stil.

Dat kindje heeft recht op erkenning dat het er ooit was, of het nu heel pril was of (bijna) volgroeid. Maar helaas ontdek je dat de wereld om je heen wel meeleeft maar dat een groot deel het vaak anders beleefd dan jij en je partner. Hoe begrijpelijk dat soms ook is, ze verwachten dat je verder gaat, terwijl jij nog helemaal ondersteboven bent en helemaal onbegrepen voelt.

Want jullie hebben wel degelijk een kindje verloren of het nu ademend op de wereld is gekomen of niet, aan het begin van de zwangerschap was of niet, het was er en is er nog steeds in jullie hart en gedachten en jullie zijn in de rouw. Volgens de wet mag je het kindje pas aangeven als er 24 weken zwangerschap zijn geweest. Dit is vreselijk! Dit moet anders!

Ik hoop daarom dat er voor deze kindjes een bepaalde status komt, ze indien dit gewenst is, ergens geregistreerd komen te staan als het kindje van …. En dat er aansluitend een mooi ritueel is, waarmee aangetoond kan worden dat ze er ooit waren en dat ze in de harten van degene die ze liefhebben voort zullen leven. Dat de ouders wanneer er behoefte aan is dan ook zelf mogen bepalen of ze het kindje dan laten registreren en hoe ze afscheid willen nemen. Dat het verlies (24 weken of niet) serieus gaat worden genomen.

Background with colorful butterflies and rainbow. Spring or summer abstract wallpaper. Vector illustration.

Ik wil hiermee respect tonen voor al die ouders die bovenstaande hebben moeten meemaken en nog steeds meemaken en ze veel kracht, liefde, erkenning en begrip toewensen met het verlies van hun “regenboog en vlinder” kindjes.


Ik zou willen dat ………………traan

Ik zou willen dat alle kinderen en volwassenen die op 14 juli slachtoffer zijn geworden van de idiote vent in die vrachtwagen in Nice, vandaag aan elkaar konden vertellen wat een prachtig vuurwerk ze die avond hebben gezien.handen in vuurwerk

Ik zou willen dat alle kinderen over de hele wereld, ellende en leed bespaard zou blijven.

Ik zou willen dat ik voor mijn kinderen en kleinkinderen en dus ook alle andere kinderen een leukere en veiligere wereld kon bieden.

Ik zou willen dat ik niet waakzaam om mij heen hoef te kijken op bijvoorbeeld een station, vliegveld of elders waar veel mensen bij elkaar zijn.

Ik zou willen dat ik geen angst hoef te hebben over de wereld waar mijn kleinkinderen nog volwassen moeten worden, of over het feit dat mijn kinderen met een vliegtuig naar een vakantie bestemming gaan.wereld bol

Ik zou willen dat het heel normaal is wanneer er niets gebeurd is op een groot evenement.

Ik zou willen dat een ieder gewoon zijn leven kan leiden, zonder na te hoeven denken over waar het gevaar nu weer vandaan zou kunnen komen.

Ik zou willen dat ieder kind, gewoon echt een kind kan zijn. Zorgeloos en blij, onschuldig en open. 

Ik zou willen dat wij als volwassenen daar van kunnen genieten, zonder ons af te hoeven vragen wat hun voor een eventuele narigheid te wachten staat.

Ik zou willen dat ieder mens groot en klein, kan genieten van de mooie dingen die onze aarde te bieden heeft.vrolijke bus

Ik zou willen dat een ieder wanneer ze dat willen, gewoon daar kan leven waar hij/zij geboren is. Zonder oorlog en met een dak boven hun hoofd en genoeg te eten en te drinken.

Ik zou willen dat er een injectie bestaat met een stof die empathie in mensen kan spuiten, met als bijwerking dat puur egoisme vervaagt tot normale proporties.naald

Ik zou willen dat iedere bewoner van deze aarde hiermee dan preventief ingespoten zal worden. Ook als dit zou betekenen dat we elkaar allemaal dan waarschijnlijk te aardig gaan vinden.

Ik zou willen…………ach, kinkt zo heel simpel en zo cliché…………maar toch zou ik zo heel graag vrede op de hele wereld willen.peace

Ik zou willen dat een ieder die nu met snode plannen rond loopt om andere mensen iets aan te doen, uit naam van een geloof, of omdat hij/zij beledigd is, uit frustratie, uit winsbejag, uit woede, uit machts gevoel, uit idioterie, uit dommigheid, uit emphatisch gebrek, uit de stupide gedachte dat hij/zij dan beloond zal worden, uit het nog stupidere gevoel martelaar te willen zijn, uit wat voor een gevoel of reden dan ook, dat die mensen gewoon inderdaad zouden oplossen………….gewoon POEFF…………tot een laagje vies stof onder onze voeten.vieze voeten

Want eigenlijk zijn ze dat, geen enkele verzachtende omstandigheden of excuses tellen hier, wie willens en wetens onschuldige kinderen en volwassenen de dood in jaagt, is zelf het vuile stof der aarde, de kwaadaardige tumor  van moeder aarde en deze moet dan maar eens goed aangepakt en opgeruimd worden!

Ik zou willen ……………………….dat ik wist…………..hoe!vraagtekenMoest het even kwijt!


Oppas mishandeld 1 jarige baby

Vanmorgen was ik geschokt door een bericht in het nieuws. Het ging over een 1 jarige jongetje in de US dat was mishandeld door een vriend van de familie die een paar uur had opgepast op het kleine mannetje. Deze oppas had het kindje zwaar mishandeld, maar werd niet vervolgd omdat volgens de rechter de kleine niet zelf kon vertellen hoe hij had geleden en wat er was gebeurd??????? Nou houden sommige nieuws berichten mij wel vaker bezig, maar deze ging maar niet uit mijn gedachten,  ik vind deze idiote uitspraak zo niet in een beschaafde wereld thuis horen! 

Wat vinden jullie hier nu van?

Bizarre uitspraak door nieuwe wet


Oma, opa, grootmoeder, grootvader, opoe?????

Tegenwoordig hebben sommige kinderen best veel oma’s en opa’s, ook de over groot ouders zijn tegenwoordig ook (gelukkig) vaak nog aanwezig. Sommige opa’s en oma’s zijn gescheiden en hebben vaak weer een nieuwe partner en dan zijn het er helemaal veel. Allemaal heel gezellig maar hoe noemen de kleinkinderen deze? Hoe houden ze al die opa’s en oma’s uit elkaar?

slab yia yia

Ik persoonlijk vond de griekse naam voor oma helemaal geweldig, toen ik in 2014 op vakantie was in Kreta (ons favoriete eiland) vertelde ik dat ik oma zou worden en enthousiast noemde zij mij daar Yiayia (grieks voor oma). Ik zag het al helemaal voor me, oma Yia yia de hele dag roepende “Nee,nee!”, hahaha. Toch merkte ik dat ik wanneer ik Lisa oppakte automatisch zei: “kom maar bij oma”. Iets wat de andere oma dus ook zegt.

Gelukkig leeft mijn moeder ook nog en natuurlijk noemen mijn kinderen haar oma, vroeger noemde ze haar Oma Dumpy (hond zijn naam) en de andere oma, Oma Barry (andere hond zijn naam). Maar deze beide overgrootmoeders leven gelukkig nog wel, maar de hondjes helaas niet meer.  Dit geeft nu al verwarring wanneer we allemaal aanwezig zijn bij Lisa, aan welke oma moet zij nou iets geven, vragen? Ze heten immers allemaal oma! Mijn moeder wil absoluut geen opoe genoemd worden en ik kan haar daar geen ongelijk in geven. We hebben voor haar dus gekozen voor Omi en het is nu afwachten welke associatie Lisa straks er zelf bij bedenkt want ze heeft 4 omie’s en twee oma’s. Ik zelf denk toch dat ik over ga stappen op Yia yia of oma Yia yia.  Dit spreek je overigens gewoon uit als jaja. Mijn partner is opa Jan, dus ik denk dat de andere 2 opa’s ook hun voornaam er bij gaan krijgen met de tijd. Oma Jan vind ik echt geen optie! Dus ik ga voor Oma Yiayia!!!!

Yia yia

HOE WORDEN JULLIE GENOEMD ALS OPA EN/OF OMA (GROOT OUDERS). LAAT JE REACTIE ONDERAAN DEZE PAGINA ACHTER!!! BEDANKT!

Dit zijn de eerste ingezonden opa/oma namen, dank aan de inzenders:

Oma Cindy – Opa en Oma Boedha – Oma Nelly en Opa Hans –

Oma Vissie – Oma Betty – Oma Pannenkoek en Opa Jas-

Omie – Oma Joke – Oma Poekie – Oma Yia Yia en Opa Jan-

Oma Lia en Opa Rob – Oma Dumpy – Oma Barry – Ouwe Oma -Opa en Oma Hondjes

Oma Jenny – Oma en Opa Tent – Opa en Oma Eet – Opa en Oma van Veen

Op Tractor – Oma Lift – Opa en Oma Gitaar – Oma en Opa Vis –

Oma Kip – Oma Kin – Opa Garage – Oma Bootje Makkie – Oma Plasje –

Oma Wijffie – Ezel Oma – Opa en Oma Roekoe – Opa Pannenkoek –

Oma Pizza – Opa Koekkie – Oma Scootmobiel(Alias Frozen)

Oma Auw – Oommm – Oma Diane – Opa en Oma Hondjes – Oma Apie

Opa Karel en Oma Joki

Hou mijn website in de gaten want binnenkort ga ik iets leuks met deze namen doen!


Maken wij watjes van onze kinderen?

Ik kwam een stukje tegen over ene Lars van 10 jaar oud die een spreekbeurt over tattoos wilde houden. Origineel onderwerp en weer eens heel iets anders dan Green Peace en Cavia’s. Echter toen hij zijn opa op school wilde laten komen tijdens zijn spreekbeurt omdat deze opa vol met tattoos zit,tattoo

werd opa botweg de toegang tot de school in deze geweigerd. Want het zou wel eens te schokkend voor de tere kinder zieltjes kunnen zijn deze tattoo opa.  Ik ben helemaal geen tattoo fan, alhoewel ik best wel eens hele mooie tattoos heb gezien, vind ik het persoonlijk zeker niet mooi wanneer mensen zichtbaar helemaal vol met tattoos zitten. Maar dit gaat mij toch echt te ver!  Waar is het respect voor iemand die dit juist wel mooi vindt? Wat een bekrompen school directie is dit? Een directie die vindt dat 10 jarigen niet geconfronteerd mogen worden met een opa met tattoos?  Dit zou te schokkend zijn? Alsof die 10 jarigen niet met andere mensen, dingen, zaken gefronteerd worden. Triest is dit!  Lees de link hier onder en geef je mening! 
Maken wij watjes van de kinderen?


Het verdriet van sommige opa’s/oma’s

Kleinkinderen brengen altijd vreugde, maar soms gebeurt er iets waardoor deze vreugde om slaat in een groot verdriet. Een stil verdriet vaak, maar ook vaak een onbegrepen, vergeten  en machteloos verdriet. Dit verdriet is dan niet veroorzaakt door het kleinkind zelf maar wel door de manier waarop de volwassenen met bepaalde situaties om gaan. Dit kan in het geval van een echtscheiding of het hebben van een nieuwe partner gebeuren of een conflict situatie om welke reden dan ook met één of beide ouders van het bewuste kleinkind. Als opa/oma ben je vaak rechteloos/machteloos,  alhoewel er nu wel steeds meer stemmen opgaan om hier wettelijk iets aan te doen, blijft dit een moeilijke materie. Gelukkig heb ik hier persoonlijk totaal geen ervaring mee, maar ken wel een aantal verhalen van terecht zeer verdrietige grootouders. Naar aanleiding van één van deze verhalen,  heb ik mij er de laatste tijd behoorlijk in verdiept en  er behoorlijk wat over gelezen. Het is in en in triest! Hieronder mijn mening, ik ben benieuwd naar die van jullie!

traan

Ouders van de kleinkinderen beseffen vaak niet hoe belangrijk de band met de grootouders is of zou kunnen zijn voor zowel  het kind als de grootouder(s).  De meeste grootouders (uitzonderingen daargelaten) hebben het allerbeste met hun kleinkind(eren) voor en willen deze dan ook alleen maar met liefde overladen. Meestal gaat dit goed, maar een enkele keer zullen de ouders er moeite mee kunnen hebben dat er in hun ogen bij opa of oma meer mag dan bij hun zelf, of dat er meer aandacht is dan zij zelf kunnen geven.  Kan wel soms heel  irritant zijn maar op zich is dit helemaal niet zo erg, je kunt een kind heel goed leren dat de regels van thuis altijd gelden en dat opa/oma nou eenmaal meer tijd vrij kunnen maken. Wanneer de regels en afspraken dan bij oma/opa niet exact zo zullen worden nagekomen, is eigenlijk juist een beetje spannend. Dit is helemaal niet zo een drama  en het kind begrijpt dit beter dan de volwassenen soms denken. Het geeft het kind net dat speciale gevoel,  het gevoel heel bijzonder bij opa/oma te zijn. Soms zelfs zal het kind dit beschouwen als het geheimpje tussen hem/haar en de grootouder(s). Uiteraard dit alles zolang dit geen schadelijke zaken voor het kind zijn, zal het er zeer zeker niet aan doodgaan wanneer het een keertje net even ietsje langer mag opblijven, een koekje of snoepje meer mag dan normaal, ipv bloemkool zelf een groente mag uitkiezen of gewoon even lekker met een chipje tegen opa of oma aan  tv kijken terwijl het al een half uur in bed had moeten liggen. Zolang dit niet een ongeschikt programma is, dan kan dit zo heerlijk en spannend zijn.  Zolang de oma of opa niet echt het gezag van de ouder ondermijnen is het voor het kind juist heerlijk om door hun verwend te worden. Geeft het kind een speciaal gevoel. Niks mis mee. De ouder moet hier geen probleem van maken en de grootouder moet op zijn beurt beseffen dat de ouder altijd het laatste woord heeft in de dagelijkse opvoeding. Het kind zal hier dan echt geen schade van oplopen! 

Wat wel schadelijk en verwerpelijk (in welke situatie dan ook) is wanneer het kind als wapen gebruikt gaat worden. “Wanneer het allemaal niet zo gaat zo als dat ik wil, dan krijg je je (klein)kind niet te zien”, dat is zo verwerpelijk, zwak en gemeen naar het kind en de (groot)ouder. We kennen het allemaal wel uit de echtscheiding verhalen, waarin de partners vaak de kinderen als een schild of wapen gebruiken. Dit is vreselijk! Daar zijn altijd de kinderen uiteindelijk de dupe van,  maar helaas ook met name de grootouders van de partij die bij de kinderen weg gehouden wordt.  Vreselijk frustrerend ook, wanneer grootouders wel te pas en te onpas als oppas zijn ingezet, wat zij ook met liefde hebben gedaan en dan opeens pats boem buitenspel worden gezet. Daar springen de tranen van woede en frustratie van in je ogen. Maar wat dan te doen?

Wat kun je als grootouder(s) doen om toch je kleinkind weer te mogen zien? Of dit na een echtscheiding of na een conflict is, ik persoonlijk denk dat je als grootouder(s) ten aller tijde het belang van het kleinkind voor ogen moet houden ook al doet de bewuste ouder dit juist totaal niet in jouw ogen.   Ik kan mij voorstellen dat wanneer je het gevoel hebt niets meer te kunnen verliezen, je uit frustratie, verdriet en woede, de overweging maakt om een rechtzaak te beginnen voor een omgangsregeling. Of dit daadwerkelijk zal helpen is dan nog  maar de vraag. Zelfs als je dit al zou winnen, kan het zijn dat je waarschijnlijk juist heel veel  hebt verloren. Indien dit in een conflict situatie met je kind of de partner van je kind is, denk dan echt nog even heel goed na, want het zou er wel eens in kunnen resulteren dat de situatie voorgoed onherstelbaar zal worden beschadigd.

scheiding

Vreselijk moeilijk en verdrietig. Maar in het laatste geval lijkt het mij persoonlijk dan het beste, wanneer je bijvoorbeeld een brief schrijft met daarin heel eerlijk je gevoelens (zonder verwijten of wie zijn schuld het allemaal is) . Ten eerste wat de persoon (je kind) aan wie je deze brief richt en het betrokken kleinkind voor jou persoonlijk betekenen. En ten tweede wat jij er aan zou kunnen doen om de band te herstellen.  Terwijl je er misschien liever op los zou slaan, schreeuwen en schoppen, ga  je hiermee juist een beetje door het stof. Alles voor de goede zaak moet je maar denken. Wanneer je ondanks deze brief, toch niet de reactie krijgt die je had gehoopt, schrijf dan regelmatig een brief/verslag aan je kleinkind in een soort van “oma aan jou” boekje. Hier in kun je ook notities maken wanneer je het kleinkind heel specifiek mist of wanneer je speciaal aan haar/hem moest denken.  Schrijf de leuke dingen die je met hem/haar wel hebt meegemaakt ook daarin op. Wees de liefhebbende geduldige oma/opa zonder verwijten naar de ouders van het kind toe. Blijf verjaardagskaarten etc. sturen en wanneer de tijd rijp is laat je het kind dit allemaal lezen en weten. Zodat het begrijpt dat het niet de keuze van opa/oma is geweest om weg te blijven. en dat oma/opa juist heel veel van het kind houden. ik geloof in Karma en ik geloof er ook in dat je op een gegeven moment oogst wat je zaait. Liefde!

handen

Aan alle opa’s/oma’s voor wie bovenstaande allemaal niet werkt, of die toch het gevoel hebben niets anders te kunnen doen dan wel een recht zaak te beginnen, wil ik heel veel sterkte, wijsheid en kracht toewensen! Alle kleinkinderen die hun opa’s/oma’s niet mogen zien wil ik vertellen dat deze wel heel veel van hun houden en op hun wachten!  Ik hoop dat door het steunen van de betrokken grootouders er ingezien zal worden dat dit een vreselijk probleem is, waar niemand (zeker het kind niet) beter van zal worden. Hieronder wat linkjes met artikelen en een FB pagina hierover, gebruik het pijltje linksboven in je scherm om terug te keren naar deze pagina.

Geen wettelijk omgangs recht grootouders – Advocaat

Rechten opa/oma bij echtscheiding – scheiding site

omgangs recht opa/oma? =Radar

Opa’s en Oma’s hebben ook rechten – FB pagina -getroffen oma

Kamerstuk – brief van minister

website voor grootouders die hun kleinkind niet meer mogen zien

Het verdriet van oma/opa – Artikel in Linda


dansende omaGoed nieuws???!!!!??

Er werken toch nog verstandige ambtenaren in Amsterdam! Laten we hopen dat ze verstandig blijven! De verkoopwagens en de terrassen mogen voorlopig blijven staan. Als het grote geld maar niet alsnog gaat winnen! En er besloten gaat worden voor een volledig afstel!

Ik vertrouw VVD lid Paul Slettenhaar namelijk niet. Deze meneer weet zelf niet wat hij allemaal raaskalt, heeft duidelijk andere belangen. Hij onderschat de kleine ondernemer van de Albert Cuyp en bagataliseert alles opeens. Werd het hem te heet onder de voeten? Hij zegt de ene week dit voor de camera en de andere week dat. Beweert dat de betrokken kooplui slechts een aankondiging uit een nieuwsbrief hebben ontvangen, terwijl ik de echte brief heb gezien. Vorige week zei hij voor de camera, het gaat per 1 maart in en wij zijn slechts aan het handhaven en nu zegt hij, wij zijn er niet alleen om te handhaven. Wat een draaikont. Krijg er kippenvel van , wat een leugenaar! Zie onderstaande links!  Overige VVD leden en raadsleden bewijzen jullie nu maar dat jullie wel integer zijn. Oma zal haar oog houden op wat er allemaal aan de hand is!

Dom besluit ingetrokken, Albert Cuyp markt opgelucht!

Let op verklaring Paul Slettenhaar deze week

Let op verklaring Paul Slettenhaar vorige week


BOOS!!!! HEEL BOOS!!! 18/2/2016

Ik ben een geboren en getogen Amsterdamse en een liefhebster van de markten in Amsterdam, met name de Dappermarkt maar zeker ook de wereld beroemde Albert Cuyp markt. De Albert Cuyp is de grootste dagmarkt van Europa en heerlijk om overheen te struinen! Sinds de 17 eeuw werd er al in de Albert Cuypstraat gehandeld door straatventers en sinds 1912 is er 6x per week een dagmarkt. De drukste en beroemdste markt in Europa!

Een tijdje geleden waren er vanuit de Stads deelraad Zuid opeens plannen om de markt rug tegen rug te gaan laten staan (dus in het midden van de straat) en dat hebben ze een keer op een zondag uit geprobeerd met over het algemeen markt kooplui die normaal niet regelmatig op de Cuyp staan. Tja, dan krijg je al weer een vertekend beeld want die kooplui vinden het dan natuurlijk wel geweldig en de bezoekers vinden het leuk dat er op zondag markt is. Alhoewel er ook aardig wat negatieve geluiden te horen waren. Ik zelf zou het vreselijk vinden…………

………..om die hele lange Albert Cuyp straat aan beide kanten af te moeten lopen om te zien wat er te koop is. Het zou voor mij echt een reden zijn om deze dan niet meer te bezoeken. Het is dan mijn Cuyp niet meer! Mensen willen vrij zijn om van links naar rechts en vice versa de stallen te kunnen bekijken en dan hun keuze te maken.

Is dit nou weer typisch zo een idee van iemand die zo nodig zich  even moet laten gelden met welk belang in zijn achterhoofd dan ook? In ieder geval  zeker niet in het belang van de Albert Cuyp markt! De rug opstelling is de doodsteek voor de markt. Uiteraard passen in dit rug tegen rug beeld ook de grote vaste verkoopwagens totaal niet. Verkoopwagens met food, die om allerlei regels en redenen hun waren niet op een kraam willen, kunnen, mogen verkopen. Maar dit wel zo hygienisch en professioneel als mogelijk willen doen. Mooie vaste wagens (ongeveer 15 schat ik) die al jaren op plekken staan waar ze niemand het zicht ontnemen of hinderen en daar ‘s nachts  dan ook blijven staan. Om die wagens gaat het nu.

Op 3 februari kregen de bewuste kooplui een brief in de bus van de Stadsdeelraad Zuid met daarin de mededeling dat zij vanaf 1 maart a.s. verplicht zijn hun wagens na afloop van de markt te verwijderen en de volgende dag voor de opbouw van de kramen deze weer neer te zetten.  Dit zonder enig overleg vooraf. Gewoon Pats Boem! Bizar!!!!! Nederland op zijn smalst.

Ik zie het zo voor me, zo een ambtenaar die Twitterend tussen de tweets door in zijn warme kantoortje zit te bedenken hoe hij nou toch die rug tegen rug opstelling alsnog kan bewerkstelligen. Eén oog op zijn tweet account en met één oog zoekend in het markt regelement van de Albert Cuyp markt vindt hij opeens iets! Eureka! Het staat er omschreven de kramen en verkoopwagens moeten ‘s avonds weg tenzij ze ontheffing hebben. Ze staan er dan wel al jaren en jaren dag en nacht, maar ze hebben geen ontheffing.  Dus een nieuw reglement maken waarin duidelijk staat dat de wagens elke avond van de markt af moeten en ‘s morgens er weer op en dat  per 1 maart in laten gaan.  Weet je wat, datzelfde doen we met de terrassen op de markt. Als motivatie gebruiken we dan het schoonmaken van de markt. Er gewoon door drukken, want regels zijn regels en die moeten we immers handhaven. “Kan ik alsnog later lekker doen wat ik wil doen.  Kan ik toch scoren!”. Bedenkt de opgetogen ambtenaar.  Dat de Stadsreiniging al heeft laten weten helemaal geen problemen te hebben met het reinigen van de markt wanneer de verkoopwagens en de terrassen er wel staan,  daar stapt deze labilo gewoon even overheen, recht is recht en krom is krom halikidom.

Het lijkt wel een klucht! De verkoopwagens zijn groot en kunnen niet zo maar even achter een personenauto aangekoppeld worden (als ze tenminste nog verplaatst kunnen worden).  Dus daar moet zwaarder materiaal voor worden ingezet (als de kooplui dat al mochten hebben). Daarbij kunnen ze er pas af als de markt echt helemaal leeg is, dus de kramenzetters klaar en weg zijn. Daarna moeten zij in de oude Amsterdamse buurt de Pijp draaien en manouvreren met het zware materiaal en  de lange lading en deze dwars door Amsterdam ergens heen vervoeren, ergens waar er totaal geen zicht op de wagen is (een industrie terrein of zo) met risico van diefstal, vernieling, brandstichting etc. Indien de verkoopwagen er die nacht nog staat en heel is, moet deze voordat de kramenzetters weer bezig gaan, weer neer gezet worden op de markt.  Dus rond 6.30 of eerder. Voor niemand handig of leuk en ook de bewoners trillen dan dus hun bed uit bij het draaien en manouvreren om de karren te parkeren.  Het is op zich al een prestatie met zo een combinatie door Amsterdam en met name de Pijp heen te rijden.  Iedereen (behalve de verantwoordelijke ambtenaar) begrijpt dat dit echt niet gaat lukken op deze manier. Dit domme besluit is nu dus de doodsteek voor vele hardwerkende ondernemers op de Albert Cuyp.  Het begin van de afbraak van de Cuyp. Mooie verkooppunten  en gezellige terrassen zullen op deze manier verdwijnen, dit is een zeer dom besluit wat nergens op slaat!

Ik zelf ben nu dus heel boos dat er een stelletje labiele figuren in de Stadsdeelraad Zuid een markt  zo naar de verdommenis helpen. De hardwerkende kooplui zo minachtend durven te behandelen door hun slechts een krappe maand van te voren te vertellen dat het hier voor ze op gaat houden, terwijl de pers wel al in begin Januari door deze zelfde raad op de hoogte was gebracht. Hoe schandelijk is dit? Spelen hier andere belangen? Is dit een soort Stratego? Meerwaarde van onroerend goed?  Een uitgewerkt plannetje om de  duurste parkeer garage van Nederland vol zien te krijgen? Of is dit gewoon een domme ambtenaar met een groot ego?

Wie het weet mag het zeggen! 

Laten we hopen dat we nog heel lang al dan niet met onze kleinkinderen over de Albert Cuyp kunnen slenteren en dan ook even lekker op een terrasje  kunnen uitrusten. Ik wil dit later zeker met Lisa ook doen! Sorry lieve bezoekers maar moest dit even kwijt!

OMA IS DUS BOOS!

Grrrrrr

Steun de Albert Cuyp markt en klik de onderstaande link aan en like de  Face Book Pagina!

Handen af van Albert Cuyp Markt


Triest! 16/2/2016

Het hele V&D verhaal is triest, vooral voor de werknemers en vooral ook niet te vergeten de leveranciers. Lees ik zojuist dit stukje over de bonbons van V&D.  Hier had toch wel een andere oplossing voor gevonden kunnen worden? Wat vinden jullie? Trouwens ik hoop dat de leveranciers van deze bonbons wel betaald zijn!

Bonbons V&D weggegooid


Plooirok of minirok?   1/2/2016

Vandaag las ik dit artikel van Metro nieuws op FB, zo herkenbaar (ja zeer zeker ook op mijn leeftijd maak ik dit regelmatig mee). Het kan natuurlijk heel leuk zijn wanneer iemand je een compliment geeft, maar het gaat om de manier waarop dit gedaan wordt en of het ook echt als compliment is bedoeld. Dit artikel beschrijft dat het dus niet uitmaakt of je een minirok of een plooirok draagt bij wijze van spreken. Zoals verwacht en al reeds bij de meeste van ons bekend, hangt respectloos en/of opdringerig gedrag  daar dus niet van af. Wat vinden jullie?

Wat je draagt maakt dus geen verschil?


Gym leraar  1/2/2016

Wist je dat………….de VVD een plan heeft om een gediplomeerde gym leraar op de basis scholen gym les te laten geven. Prima plan! Sporten is gezond immers! Tot je leest wat de consequenties hiervan kunnen zijn. Ze stellen namelijk voor dat zodra er een leerkracht weg gaat er in die plaats een (dure HBO afgestudeerde) gymleraar aangetrokken zal worden. Wie gaat dan de klas van de vertrokken leerkracht les geven? Dit zou dus betekenen dat de klassen groter gaan worden. Naar mijn mening op zich al een hele slechte zaak, zeker ook gezien het feit dat het aantal asielzoekers kinderen welke er nu al  in Nederland zijn en als alles op deze manier door gaat nog binnen zullen komen. Deze kinderen komen ook op de basis scholen terecht en hebben veel meer aandacht nodig en komen ook nog eens in de reeds grote klassen terecht. Dit gaat zo wie zo ten koste van de overige kinderen en van de asiel kinderen en de leerkracht. Daarbij de leerkrachten komen nu al moeilijk aan het werk omdat er constant bezuinigingen op scholen worden doorgevoerd. Waarom moet het ene nu weer ten koste van het andere gaan. Investeer in het onderwijs! Daar ligt onze toekomst immers!

Wat vinden jullie?

Gedpliomeerde gym leerkracht op basis school ten koste van de reguliere leerkracht


Hoef niet meer…….. 31/1/2016

Wist je dat………Je een kind beter niet kunt dwingen om het bord leeg te eten? Het is verstandiger om het kind een kleinere portie op te scheppen. Het schijnt dat kinderen die gedwongen worden hun bord leeg te eten, later een hoger BMI hebben.  Lees bijgaande artikel maar eens!

Kind dwingen bord leeg te eten is niet goed

Bord_vol dikke baby

Hits: 2091

3 gedachten over “Wat is jouw mening?”

  1. Wat een geweldige site , ik geniet er echt van en dan heb ik nog niet eens alles gelezen ik heb er een verslaving bij ! O ja nog even dit wij zijn Opa en Oma hondjes voor onze kleinkinderen!
    Groetjes Anneliese en mijn complimenten voor je geweldige site x

  2. Hier een reactie via FB, ik heb de namen weg gehaald uit privacy overwegingen.

    Mooi verwoord . Helaas weten wij hoe het voelt. Ook al is het heel wat jaren geleden en hebben we daarna nog ons wonder Marleen gekregen vergeten doe je het nooit. De tranen lopen over mijn wangen nu. Wat jij zegt zou inderdaad moeten kunnen dat je kan laten registreren dat je kindje er was in je buik. Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

vrouw van nu, oma van nu